My Sugar kapsułki z chromem i czterema ekstraktami roślinnymi

Z liści. Wykaz składników wymienia „ekstrakt z liści Morwy Białej (Morus alba) 4:1” i to jest deklaracja etykietowa, którą przepisaliśmy. W opisie marketingowym na tej samej stronie producenta pojawia się jednak zdanie o ekstrakcie z korzenia morwy — dwie różne części rośliny w dwóch miejscach jednego serwisu. Rozstrzygamy na korzyść wykazu, bo to on ma moc deklaracji składu, i odnotowujemy tę rozbieżność zamiast ją wygładzać.

To stosunek ekstrakcji: ile części suchego surowca zużyto na jedną część gotowego wyciągu. Przy polimni jadalnej i morwie białej są to cztery części, przy euterpie warzywnej i liściokwiacie garbnikowym dziesięć. Liczba mówi o zagęszczeniu wyciągu, a nie o jego ilości w kapsułce — wyciąg 10:1 w dawce jednego miligrama pozostaje jednym miligramem. Ponieważ producent nie podaje gramatur, ze stosunku ekstrakcji nie da się wyliczyć niczego więcej.

Polimnia jadalna (Smallanthus sonchifolius) to andyjska roślina uprawiana dla mięsistego korzenia, w handlu spotykana pod nazwą yacon; tutaj użyto wyciągu właśnie z korzenia. Euterpa warzywna (Euterpe oleracea) to palma z dorzecza Amazonki, której owoce znane są jako açaí; użyto wyciągu z owoców, standaryzowanego na 10% kwasów fenolowych. Obie są w składzie wyłącznie jako materiał roślinny — żadna nie ma w unijnym rejestrze dopuszczonego oświadczenia zdrowotnego, więc nie przypisujemy im działania.

Mówi o składzie samego wyciągu: trzydzieści procent jego masy stanowią związki oznaczone jako polifenole. To najmocniej opisana pozycja w całym składzie — wyciąg 10:1 ze standaryzacją. Czego nie mówi: ile tego wyciągu jest w kapsułce, a bez tej drugiej liczby nie da się podać zawartości polifenoli w porcji. Roślina ta, znana w Indiach jako amla, występuje na etykiecie pod nazwą Emblica officinalis; obowiązująca dziś nazwa gatunkowa to Phyllanthus emblica.

Bo tylko chrom spełnia oba warunki naraz. Ma w unijnym rejestrze swoje wpisy i ma podaną ilość: producent deklaruje 30% referencyjnej wartości spożycia w porcji, czyli około 12 µg, dwukrotnie powyżej progu 15%, od którego oświadczenia wolno używać. Polimnia, morwa, euterpa i liściokwiat nie mają w rejestrze żadnego wpisu — postępowanie w sprawie składników botanicznych stoi w miejscu od lat — więc nawet gdyby producent podał ich gramatury, nie byłoby czego zacytować.

To trzy dodatki technologiczne. Celuloza wypełnia kapsułkę i nadaje proszkowi objętość — stoi na pierwszym miejscu wykazu, a wykaz układa się według malejącej masy, więc jest tu składnikiem najobfitszym. Sole magnezowe kwasów tłuszczowych i dwutlenek krzemu zapobiegają zbrylaniu proszku przy napełnianiu kapsułek. Żaden z nich nie jest składnikiem odżywczym i żadnemu nie towarzyszy oświadczenie zdrowotne; sole magnezowe nie są też źródłem magnezu w rozumieniu żywieniowym.

Tak brzmi zalecenie producenta: dwie kapsułki dziennie, po jednej rano i wieczorem, popijane wodą. Uzasadnienia tego rozkładu producent nie podaje i my go nie dopowiemy. Praktyczny skutek jest taki, że porcja nie jest związana z posiłkiem, tylko z początkiem i końcem dnia, a przy sześćdziesięciu kapsułkach cykl wypada równo: trzydzieści poranków i trzydzieści wieczorów.

To pytanie rozstrzyga lekarz prowadzący, nie ta strona i nie producent. Sam producent zapisuje, że osoby chore na cukrzycę oraz przyjmujące leki wpływające na poziom glukozy powinny skonsultować stosowanie suplementu z lekarzem przed rozpoczęciem, a angielski panel ostrzeżeń na butelce kieruje do konsultacji także osoby przyjmujące leki i kobiety w ciąży. Suplement diety nie jest elementem terapii: nie zastępuje leczenia, nie zwalnia z pomiarów i nie uzasadnia zmiany dawkowania czegokolwiek.

Pod nazwą producent umieścił po angielsku krótkie zdanie odnoszące się do cukrzycy. Nie przepisujemy go i nie tłumaczymy, bo dotyczy choroby, a suplement diety nie może twierdzić, że chorobie zapobiega, leczy ją albo cofa — to zakaz z rozporządzenia 1924/2006, niezależny od języka druku. Resztę frontu cytujemy bez zastrzeżeń: „DIETARY SUPPLEMENT”, „60 CAPSULES” i „Net wt. 25.5 g”. Tego zdania nie da się z opakowania usunąć, ale nie musi ono wędrować na polską stronę produktu.

Nie. W całym wykazie jest dokładnie jeden składnik odżywczy — chrom w formie chlorku chromu (III). Reszta to cztery wyciągi roślinne i cztery substancje techniczne: celuloza, żelatyna otoczki, sole magnezowe kwasów tłuszczowych i dwutlenek krzemu. Jeśli szukasz preparatu wielowitaminowego, to nie jest ten skład; jeśli chodzi ci wyłącznie o chrom obok materiału roślinnego, to jest dokładnie to.

Sześćdziesięciokapsułkową, i ona jedna jest przedmiotem tej strony. Na froncie butelki widnieje „60 CAPSULES”, a masa netto to 25,5 g; wersja mniejsza liczy trzydzieści kapsułek i przy tej samej porcji dziennej starcza na piętnaście dni zamiast trzydziestu. Skład obu wariantów producent podaje identyczny — różni je wyłącznie liczba kapsułek w butelce.

Nie. To zdanie mówi o sposobie stosowania, nie o terminie efektu, i producent nie stawia przy nim żadnej daty. My tym bardziej jej nie postawimy: suplement diety uzupełnia codzienną dietę o składnik, którego może w niej brakować, a ktokolwiek obiecuje wynik w konkretnym tygodniu, obiecuje to, czego przy suplemencie diety obiecywać nie wolno. Z liczb pewne jest tylko to, że jedna butelka pokrywa trzydzieści dni porcji dziennej.